Ja, inmiddels alweer een weekje op de kinderafdeling en inmiddels ook weer een beetje gewend. Lekker dat Jelka een eigen kamertje heeft waar we fijn met zijn vieren kunnen zijn. De verpleegkundigen zijn hier niet altijd even goed op de hoogte: 2 keer werd gevraagd waar het litteken in haar nekje vandaan komt. Ja, van de ECMO! En of we haar de fles wilden geven? Hallo, ze kan nog niet drinken! En nog meer van die dingetjes. We hebben ze er via de maatschappelijk werkster op aangesproken. Dat ze de map van Jelka goed moeten lezen!! En de overdracht van NICU naar de kinderafdeling was te snel verlopen, we hadden geen afsluitende gesprek gehad bij NICU of een ontvangst bij de kinderafdeling gehad, het was hoppa verhuizen en daar zaten we dan ineens op een ander kamertje. Inmiddels ook aangegeven en rechtgezet.
Het is je kindje he, je wilt dat er goed op gelet wordt en dat je voldoende geïnformeerd wordt!!
Het gaat goed met Jelka, maar dat betekent nog niet dat we weer snel thuis zullen zijn. Ze heeft een forse medische geschiedenis achter de rug en ze moet nog eerst flink aansterken. Drinken kan ze nog niet. Ze pakt de speen wel vast in haar mond, maar ze heeft nog geen idee wat ze ermee kan/moet doen. Ze kijkt dan wel heel schattig met haar mooie grote oogjes omhoog naar mama: “Hoort dat ook bij het leven en wat moet ik ermee?”. Ze heeft geen zuigbehoefte kunnen ontwikkelen omdat ze niet meteen vanaf de geboorte drinken kreeg. Dat moet ze dus nog gaan leren. En de kinderartsen willen nu nog niet dat ze dat gaat leren omdat ze eerst nog flink moet aansterken. Ze zijn namelijk bang dat ze zich gaat verslikken, dat is nu te zwaar voor haar. Het blijft de komende weken rustig, aansterken en zuurstof steeds verder afbouwen. Waren ze op NICU de zuurstof heel snel aan het afbouwen om te kijken of ze het aan kon en van de afdeling af kon, nu op de kinderafdeling hebben ze de zuurstof weer opgehoogd om haar rustig de tijd te geven.
Nu het rustiger is, slaat de vermoeidheid enorm toe. Je bent de hele dag in de weer met 2 kinderen, je wisselt mekaar af en loopt continu op en neer tussen het huis en ziekenhuis. En Roos maakt ons ook om 7 uur ’s morgens wakker, hihi… We krijgen ook steeds meer heimwee naar huis. Ik merk ook dat ik niet meer zo heel erg helder ben, veel dingen gaan gewoon langs me heen, Frans zegt dingen tegen mij die ik me later niet meer herinner en ik loop continu overal de sleutels te zoeken.
Het duurt al met al nog wel een hele poos, maar als Jelka voldoende aangesterkt is en stabiel blijft, kan Jelka de laatste periode misschien naar het ziekenhuis in Tilburg. Daar kunnen de laatste stapjes afgerond worden, dus leren drinken. Het is uiteindelijk de bedoeling dat ze zonder zuurstof en zonder sonde mee naar huis gaat. Alleen als het echt heel lang zou gaan duren, kan ze eventueel met zuurstof en/of sonde mee naar huis. We hopen dat Jelka over een tijdje over kan naar het ziekenhuis in Tilburg, maar moeten nog altijd geduldig blijven afwachten.
Niet gek eigenlijk, eigen kamertje. Meer privacy en meer met Jelka genieten. Welkom gezinnetje, 2kinderen Tja wie zegt dat het makkelijk is!?! Hihi
Ha Mama, Roos wil tikken… ,fllglblglkf;l;lflkflkflkfklfkl;8wwiokklg bgkkkkkkkfgffffffffffkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkklllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk gkibthoi'[]………………..
[[[……………. ]g u uuuu u ui uttt k tu
Kusjes, Roos xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxcccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnbnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn
Hoi lieve Roos!
Mama begrijpt helemaal wat jij wilt zeggen 🙂
Kusjes van mama en Jelka
Ha Gertie,
Frans en Roos zijn weer onderweg – naar mama en zusje Jelka – zegt Roos! Ik wens jullie een goede Paastijd toe!
Liefs voor jullie viertjes,
Wil xxxx
Hoi Kanjers,
Jammer van de minder goede overdracht, maar jullie hebben wel meer privacy en Jelka gaat de goede kant op. Dat is toch het belangrijkste. Stapje voor stapje richting Tilburg.
Als je terug kijkt wat jullie allemaal hebben meegemaakt, dan kunnen jullie dit ook wel aan met z’n viertjes.
Succes Marie-José
Hoi hoi,
Helaas loopt niet alles altijd even soepel. Wel beetje slecht die overdracht.
Maar het belangrijkste is dat het steeds beter gaat met Jelka. Weer een stapje dichter bij huis.
Kus.
Lieve Gertie, Frans, Roos en Jelka.
Geweldige foto’s zeg, wat een schatje. In bijna 4 weken tijd, nadat ik weer ging werken, is het wonderlijk ten goede gekeerd. Ik ben zo blij en wens jullie viertjes en allen die dicht rondom jullie staan sterkte om de laatste horden te nemen, het gaat lukken dat weet ik zeker. Goede en Vrolijke Paasdagen, Groeten, Ad.
Hoi,
jeetje!! Wat een gedoe allemaal, gelukkig is het achter de rug.
Hopelijk mag Jelka gauw naar ziekenhuis in Tilburg gaan, ik duim mee.
Zodat jullie in jullie vertrouwde omgeving kunnen zitten!!
Fijn paasweekend met viertjes!!
Knuff voor Roos, Jelka en hun ouders van mij!!
Fijn dat ze een eigen kamer heeft. Ik hoop dat ze snel aansterkt en lekker kan drinken/zuigen. Vooral dat jullie snel in Tilburg kunnen zijn.
Fijne Paasdagen
Liefs
Wat ’n kanjer is jullie Jelka. Hopelijk gaat ze zo goed vooruit dat jullie binnenkort terug naar Tilburg mogen. Lekker genieten met zijn 4tjes. Fijne paasdagen. groetjes marco liesbeth en diede
Begrijpelijk dat jullie echt erg moe zijn. En dan Roos , ja die begrijpt het allemaal ook niet. Als ze wakker is is ze helemaal klaar voor haar papa en mama.Als jullie maar goed kunnen slapen, dan kun je wel weer de dag beginnen. Jullie hebben een hele heftige periode achter de rug, dat voel je ook. Omdat je zoveel kracht in je hebt om alles goed te doen, ( En dat doen jullie op een bewonderenswaardige manier, omdat jullie zo veel liefde in jullie hebben) merk je op dat moment niet je moeheid. Als het dan wat beter gaat zoals nu, dan voel je echt die moeheid. Hoop zo dat jullie fijne Paasdagen hebben zo met z’n viertjes. En wij hopen met jullie dat Jelka zo goed blijft gaan zodat jullie dichter bij jullie huis komen. Begrijpelijk dat je heimwee hebt. En dan ook die alertheid, vreet ook aan jullie. Maar heel goed dat jullie zo goed aan de dingen denken, maar het zou toch wel beter moeten in zo’n ziekenhuis met de overdracht en de allertheid van het personeel. Ze gaan wel om met mensen en kindertjes die heel veel hebben doorstaan. En het blijft een groot risico als er iets niet goed wordt gelezen. Wij wensen jullie heel veel kracht toe, dat hebben jullie hard nodig. En heel veel plezier met elkaar. Het zonnetjes schijnt af en toe en dat maakt toch de Paasdagen vrolijker. Het wordt net een beetje donkerder, toch gaan we even met de honden naar het bos, ze zijn net prachtig geborsteld. Dinsdag de jonge hond naar de trimmer, want nu begint het haar lang te worden en gaat alles klitten. Dan is het borstelen niet fijn. De oudste hond is een paar weken geleden gedaan, dus dan is het borstelen een makkie.
Tweede Paasdag gaan we naar de jongste zoon en kleinste kleinkind, ook weer wat foto’s maken van dat ventje. Want die eerste tijd veranderen ze zo snel hè?
Dus ook wat nieuws voor jullie om te lezen.
Groetjes van ons beiden hoor.
Hoi Gertie en Frans,
Wat fijn om te lezen dat het beetje bij beetje beter gaat…. Het is een lange weg.. Maar het komt goed. Probeer toch een klein beetje de rust ergens samen te vinden.
Fijne paasdagen kus Monique Brons
Dag sterke neef en nicht,
Wat hebben jullie een moeilijke berg moeten beklimmen en een angsten moeten doorstaan. Wat geweldig dat jullie geholpen zijn door de medici die gevochten hebben met dit jonge leven en wat heerlijk dat jullie zover zijn gekomen dat je weer rustiger slaapt en dat mooie kind in dat ziekenhuisledikantje zo’n levenslust had en al deze ellende heeft doorstaan.
Ik kan me indenken dat nu de vermoeidheid bij jullie toeslaat en dat Roos ook weer haar plekje vraagt.
Dat gaat jullie wel lukken daar ben ik zeker van. We hopen dat je weer gauw in je eigen huis kan en dat alles zich positief en naar jullie wensen zal blijven ontwikkelen.
Ook al staat er verder geen nieuws te lezen op jullie blog, dan kunnen we wel zelf even iets schrijven dacht ik zo. Hebben jullie fijne Paasdagen gehad met z’n viertejs? Ook een beetje tot rust gekomen? En Jelka iedere dag sterker en tevreden? Ook al moeten jullie behoorlijk opletten dat men het allemaal wel goed doet, dat kost ook energie hopen wij dat het allemaal de goede kant op gaat. En Roos vindt haar zusje ook fantastisch om te zien. Ze is nog erg klein en daar kan ze nog niets mee, maar ook dat zal in de toekomst vast goed gaan.
Dit jaar is een pittig jaar en als jullie de kracht krijgen mogen jullie best erg trots zijn, want het is niet niks. Wij merken wel dat jullie behoorlijk veel kracht hebben, en ook heel veel liefde dat zorgt dat je het kunt dragen. Hoop ook dat jullie af en toe rust kunnen nemen, want dat heb je weer nodig om het volgende moment aan te kunnen. Jelka is een pracht meisje, en samen met Roos hebben jullie een heel mooi gezinnetje. Die foto’s zijn erg mooi om te zien en natuurlijk voor jullie heel dierbaar. We lieten jullie even weten door middel van dit berichtje dat we aan jullie denken. Vanmorgen zag ik Oma Wil heel even, en we zwaaiden naar elkaar. Ook voor de Opa’s en Oma’s is het ook meeleven met jullie. Maar wat doen jullie het geweldig!!!!! Veel groetjes van ons, Ton en Yvonne