50 dagen zitten we hier alweer bijna.
Tijd gaat zo langzaam,maar tegelijkertijd ook zo snel..
Ik zit op Jelka’s kamertje met een laptop. Een hele ochtendprogramma achter de rug gehad, gewassen, schone kleertjes aangetrokken, naar de röntgenafdeling geweest voor een foto van longen/maag, terug op de afdeling, oefenen met de logopediste vanwege zuigreflex/drinken, verschoond, en probeert ze te slapen, ze is moe, maar kan de slaap nog niet helemaal vatten. Ik ben ff rustig wat achteraf gaan zitten om haar de kans te geven om in slaap te kunnen vallen. Na en half uurtje was ze nog wat onrustig en heb ik haar even op schoot genomen en viel ze al heel snel in slaap, haar ademhaling en hartslag daalden, ze werd heerlijk rustig. Wat een heerlijke “mama-gevoel” is dit. Na een half uur heb ik haar op bed gelegd en slaapt ze nu lekker verder.
Ik ben nu 2 dagen alleen bij Jelka. Frans is werken en Roos is terug naar oma en opa Sevenum. Wat waren we blij dat Roos na ruim 4 weken bij ons kon zijn en een paar weekjes bij ons was geweest. Maar begin deze week hebben we moeten concluderen dat het voor ons niet ging, we zaten er even bijna doorheen, het was te zwaar, vermoeiend allemaal, je voelde je continu opgejaagd doordat je je aandacht wil verdelen, maar wat gewoon niet lukt. Roos kan in het ziekenhuis niet veel, moet steeds voorzichtig zijn bij Jelka. Als ze wegloopt om te gaan spelen, moet 1 van ons erachteraan en als je dan net even met Jelka bezig was of als er net een arts binnen gelopen was, wil je graag beiden horen wat die te zeggen heeft. En er komt nogal wat binnengelopen op een dag: de verpleegkundige, de zaalarts, de logopediste, de kinderchirurg, de fysiotherapeute. Na een gesprek met maatschappelijk werkster hebben we besloten dat het toch het beste voor ons en voor Roos en Jelka was als Roos weer naar oma en opa ging. Het gevoel is nu wel anders dan eerst. Eerst was het: wanneer kan Roos bij ons komen, we willen haar bij ons hebben. Nu is het: Het is beter zo, ze kan daar veel lekkerder spelen en lekker buiten zijn en zo. Dus zo kunnen we het voor nu accepteren dat het zo moet. Zo kunnen we het ook weer even verder volhouden.
En ook moeten we onze energie sparen voor als we weer thuis zijn met zijn viertjes. Want dat gaat ook nog zwaar worden, maar dit voor later.
Roos is vanochtend met tante Trudie naar de kapper geweest, ben benieuwd! 🙂 Ik ga morgenochtend een paar uurtjes naar Roos.
Over Jelka kunnen we kort zijn, er is niet veel nieuws. Ze moet nog steeds aansterken en op krachten komen. Dus zo lijkt de tijd voor ons nu veel langzamer te gaan dan in die eerste spannende weken.
Was het eerst: overleeft ze het?
Is het nu: Ze moet nu rustig sterker worden, beter worden en leren drinken en dat kost tijd, veel tijd. Want zelf drinken mag ze nog niet. Ze krijgt momenteel continue sondevoeding, dus 24u lang heel klein beetje, want de porties in 1 uur of 2 uur ging te snel voor haar, ze spuugde veel. Nu ze continue voeding krijgt, spuugt ze al een paar daagjes niet meer. Straks moeten we dit ook weer gaan afbouwen naar gewone porties. Er is een echo en en röntgenfoto gemaakt van haar maagje om dingen uit te sluiten. Niks bijzonders te vinden aan het maagje wat het spugen veroorzaakt.
Op de vraag wanneer we naar een ziekenhuis in Tilburg mogen blijven de artsen altijd heel vaag. Ze weten het gewoon niet en willen het ook niet zeggen, want anders zijn wij teleurgesteld als dat niet lukt. Dus vooralsnog gaan we er zelf van uit dat het nog minstens een paar weken duurt.
Ondanks dat er veel is gebeurd afgelopen dagen lijkt de rust nu te komen. Gert en Frans, vergeet ook niet om jezelf te zorgen. Geef jezelf ook rust en tijd om aan te sterken, niet alleen Jelka. S6 nog de komende tijd. Kusjes asn jullie beide dochters.
Het is inderdaad goed om ook aan jullie zelf te denken. Goed dat Roos lekker bij Opa en Oma kan uitleven en geeft het jullie wat meer rust. Hopelijk sterken Jelka en jullie snel aan en komt de tijd om naar Tilburg te gaan wel……we hebben grote bewondering voor jullie geduld en hoe jullie ermee omgaan. Daar zullen de meiden ook trots op zijn!
Ben en Manon
Lange dagen, he?? Fanny heeft gelijk. Het is nu tijd om jullie welzijn aandacht te geven na 50 zware emotionele dagen. Roos is in goede handen. Hopelijk mogen jullie snel naar Tilburg. Hou je taai.
Fijne weekend.
Ja wat een tijd alweer zeg. En jij nu twee dagen even alleen, met hjet vooruitzicht dat je even naar Roos straks kunt. Geniet daar maar lekker van.
Even een andere omgeving en bij je dochtertje zijn zal je goed doen.
Hoop dat Jelka lekker een rustige nacht heeft en dat het allemaal goed blijft gaan…..de artsen zijn voorzichtig, want niemand wil een verkeerde en een te snelle beslissing nemen. Heel fijn weekeinde gewenst en sterkte wensen we jullie toe!!
Hoi, Fijn om weer een stukje te lezen.
Sterkte de komende tijd en vergeet niet ook te genieten.
Liefs, Ivonne.
Hey gert en frans
Het is niet makkelijk om jullie Roos even weg te brengen. Nu kunnen jullie even rust nemen tot jullie goed uitgerust zijn. En zeker voor jullie meiden. En we hebben bewondering voor jullie. Xxxxxx ons
Hoi Gertie&Frans,
Het is goed zo dat Roos naar oma en opa gaat zodat jullie kunnen bijkomen…
Heb bewondering voor jullie.
Geef Roos en Jelka knuffel v me.
Lfs ilse
Lieve Gertie en Frans
wat zitten jullie toch in een zware tijd, ook al zijn er veel lichtpuntjes.
Fijn dat Jelka een eigen kamertje heeft en dat ze rustig haar eten krijgt en dat je haar mag vastpakken etc., maar ja, als de ergste spanning voorbij is dan merk je pas hoe moe je bent. Je hebt toch ook geen kraamtijd gehad , niet om als een prinses in bed te liggen en niet om uit te rusten, dus het is logisch dat je nu pas voelt hoe moe jebent. Goed, Frans,datjeweerbentgaanwerken,maar ik begrijp ook dat je op 2 , of eigenlijk 3 plaasen wilt zijn: maar het allerliefste gewoon met zijn viertjes thuis!!
Hier leer je pas wat geduld hebben is en ook wat het betekent bij de dag te leven.
Wateenmoeilijke beslissing om Roos weer te laten gaan, maar ook wat verstandig, want zo’n 2 jarige moet de ruimte hebben om te schreeuwen en dwars te zijn en heel hard te rennen, en dat kan nu eenmaal niet in een ziekenhuis. Maar ja, verstandig is niet altijd even leuk!
Ik vind dat je prachtig schrijft, Gertie en dat je je gevoelens heel goed kunt verwoorden. Het zal je ook goed doen al die gedachten op papier, nou ja pc dan
te zetten.
Ik wens jullie viertjes heel veel sterkte.
Ga ook nog een keertje naar buiten met de zon op je gezicht en zie dat er overal bloemen uit de grond komen om de wereld een beetje te versieren, vooral voor de mensen die het moeilijk hebben…
Dikke zoen, Miep
Ppfff wat een lange dagen en we begrijpen heel goed over jullie gevoel!! Zoals andere zeiden dat is wel beter zo dat Roos ff bij opa en oma zijn zodat jullie allemaal bijkomen zodat later lekker genieten met de vieren:). We hopen voor jullie dat jullie hoeven niet te lang wachten wanneer Jelka naar Tilburg gaan. Hou je ff taai meid!!!
Dikke kus Johan, Patricia en Yelina
Wat fijn dat het zo goed gaat met Jelka. Let ook goed op jullie zelf! Liefs Julia
Hoi Gertie en Frans.
En gaat het weer beter met julie energie?
Roos vind het gezellig bij opa en oma kan ze met haar nichtjes spelen en soms ruzie maken. Mila heeft vandaag een nieuwe trampoline gekregen.
Moet alleen nog ingegraven worden.
En Ruben zegt de hele dag mammam. Wel grappig!
Voor dat jullie het weten is Jelka dadelijk ook al zover.
Dus knuffel jullie kleintje maar lekker!
Liefs Erik en Sandra Mila en Ruben