Gisterochtend werden we door Nijmegen gebeld dat er weer plek was. Dus wij ondernamen weer dezelfde rit als afgelopen dinsdag, het was net een déjà vu…
Weer beginnende bij dag 1…
Ik kreeg wederom tabletjes om te inleiden. ’s morgens eentje en ’s middags eentje. ’s avonds niet meer omdat ik meer harde buiken begon te krijgen, dus heeft de arts besloten dat we konden gaan slapen en dat we het de volgende dag zouden voortzetten. Pyjama’s aan, tandjes gepoetst, bed klaar gezet voor Frans. Stonden we net op het punt lekker te gaan slapen, braken de vliezen tegen 11 uur spontaan en begonnen de weeën ook direct. Na een nachtje weeën en 3 keer persen werd Jelka om 08.05 vanochtend geboren.

Na 2 seconden op mijn buik werd ze direct door de kinderarts meegenomen om nagekeken te worden en om de beademing aan te leggen. Ze heeft een goede eerste start gemaakt en ligt momenteel rustig op de NICU aan de beademing. We hebben er al een kijkje mogen nemen, wat een mooie meid. Nog net zo’n mooie meid als Roos!! Nu hebben we 2 mooie meiden 🙂

Natuurlijk blijft het de komende tijd nog altijd heel spannend hoe het verder zal verlopen met Jelka.

Wat kunnen de dingen soms een rare wending nemen. Waren ze op de 1e dag begonnen met inleiden, het is na de 1e dag niet meer voortgezet, en inmiddels zijn wij weer thuis (bij oma en opa waar Roos logeert) aan het wachten… We konden kiezen, in het ziekenhuis blijven of naar huis gaan, het laatste deden we natuurlijk!! We willen Roos ook niet lang missen natuurlijk. We kunnen vanaf nu iedere ochtend gebeld worden of we kunnen komen, dus iedere ochtend is het weer eventjes spannend of er weer plaats vrij gekomen is op de NICU.
Dus…. afwachten maar…. en dan beginnen we maar weer bij de 1e dag…

Goedemorgen!
We zijn net wakker, er is vannacht niks gebeurd. Nog geen ontsluiting, nog geen weeën. Gisteren heb ik 3 keer tabletten gekregen om de bevalling op gang te brengen: om 12u, 16.30u en 21.00u Maar er gebeurt nog helemaal niks. Ik geloof dat ik nu wel wat meer harde buiken heb, maar weet het niet zo goed. Vandaag dus weer een nieuwe dag. Eens kijken of ze vandaag op dezelfde manier verder gaan met de tabletten of dat het anders gaat. We vervelen ons best wel. Het afwachten duurt lang. Het kan vandaag gebeuren, maar kan ook nog wel eens nog een paar daagjes duren.

Hoi, het is nu 11.45, hier weer even een update.
We hebben de hele ochtend zitten wachten op een verloskundige, we vonden het vreemd dat er niemand kwam, zijn ze ons soms vergeten? Zelfs eerder 2 keer de verpleegkundige opgeroepen en die zou gaan informeren. Eindelijk is zojuist de verloskundige hier geweest met informatie. Het was druk geweest afgelopen nacht en de kinderarts heeft op dit moment geen plek meer vrij op de IC. Dus….. wachten… Balen zeg!! Zodra er weer plek vrij komt, gaan ze weer verder met ons, dus voorlopig geen tabletten meer. Ze hopen hiermee vanmiddag verder te kunnen gaan, maar dat verwachten ze niet. Wordt waarschijnlijk morgen pas voortgezet. Balen toch… Zitten we hier vandaag eigenlijk een beetje voor niks. En we verveelden ons al een beetje. We mogen van de kamer af en ook naar buiten, dus zo dadelijk maar eens even kijken wat we eens zullen gaan doen.

Mannen zijn soms (of altijd? :-P) echt net kinderen he 🙂 Frans was gisteren hier op onze kamer de knopjes aan het uitproberen. Ik zei nog dat ie het niet moest doen. Drukte ie zelfs op de noodbel omdat ie geen geduld had voor er iemand kwam! Kwamen er tig mensen aangespoed. Jeetje!! Ikke een beetje boos en de verpleegster heel aardig en geduldig uitleggen dat ie van die knop moest afblijven, dat het voor echte noodgevallen is en niet om te roepen. Bijvoorbeeld als ik flauw viel of zo. Ze maakte nog een grapje dat Frans de volgende keer dat ie op de noodbel drukte, de hele afdeling op taart moet trakteren 🙂

Hehe, gaan we nu maar eens even kijken wat we nu eens zullen gaan doen…

De tijd een beetje aan het doden met de laptop.

Frans heeft mijn plekje op mijn bed ingenomen. Hij mag de dikke buik ook wel eventjes van mij overnemen 🙂 En de bevalling ook maar even dan….

Spannend… Half 8 gebeld of we konden komen. De kinderarts zou om 9u komen en dan moesten ze nog bespreken of de ECMO-apparaat vrij is. Zouden tussen 9 en 10 terugbellen. Kwart voor 10 zijn we gebeld dat we kunnen komen! Dus nu zijn we onderweg…. Spannend brrrr….

Terwijl iedereen hier carnaval aan het vieren is (nou ja bijna iedereen dan), zijn wij ons aan het voorbereiden voor dinsdag, toch een raar idee… Ben al echt letterlijk de dagen aan het aftellen. Zo anders was het bij Roos: niet wetende wanneer het gaat beginnen en de vliezen braken op een nacht opeens… Nu weten we het precies.

We zijn de spulletjes aan het inpakken, kleren voor ons, kleertjes voor de baby, kleertjes voor Roos die een tijdje bij oma’s en opa’s gaat logeren.

Roos bij de carnavalsoptocht.

We zijn gisteren voor controle naar Nijmegen geweest. Hier zijn geen bijzonderheden meer uit gekomen, het is en blijft gewoon afwachten tot de geboorte van ons dochtertje. Ze groeit gewoon goed volgens de gemiddelden.

Wel hebben we een mogelijke datum voor de inleiding door gekregen. Op 12 februari moeten we ’s ochtends gaan bellen naar het ziekenhuis of er plaats is en als dat zo is, kunnen we er naartoe. Dan wordt de bevalling ingeleid zodat ons dochtertje dezelfde dag of na een paar daagjes geboren zal worden. Mocht er op die dag geen plaats zijn, dan kunnen we er de volgende dag of 2 daagjes erna terecht, maar in ieder geval gaat het nog wel in die week gebeuren.

Het is heel spannend, het komt ineens heel dichtbij, het is nu echt aftellen…