Jelka is momenteel redelijk stabiel, ze zijn de ECMO verder aan het afbouwen, die moet namelijk een minimum waarde bereikt hebben voor ze geopereerd kan worden.
Heel rustig aan bouwen ze de ECMO dus af en af en toe moet het weer ietsje omhoog, omdat Jelka het nog niet altijd allemaal even goed aan kan. En dan wordt het weer afgebouwd en zo wordt het dus langzaam maar zeker steeds verder afgebouwd. Als Jelka rustig is, doet ze het heel goed. Als ze wat onrustig is, gaat het eventjes wat minder.
Vanochtend reageerde ze op onze aanwezigheid, waardoor ze wat onrustig werd, dat is niet helemaal goed. Ze had daarvoor ook al morfine gehad om rustig te worden. Ze hebben ons nu geadviseerd om Jelka even niet aan te raken en rustig te blijven. Wat is het toch moeilijk om niet aan je eigen kind te mogen komen!!!!
We hebben besloten dat we even een middagje pauze inlassen om Jelka met rust te laten en om zelf ook even bij te komen van alles van de afgelopen dagen. Nou ja voor zover dat mogelijk is!!
De operatie zit eraan te komen. Het kan iedere dag gebeuren, dat bekijken ze per dag. De kinderarts overlegt met de kinderchirurg wanneer dat kan en dan horen wij het. Het komt nu wel dichterbij, dat is heel spannend.
Het is nu avond. Voor we gaan slapen nog even een stukje.
Vanavond na een middagje rust (Nou ja rust?? Er moet ook boodschappen gedaan worden, eten worden gekookt) zijn we nog even bij Jelka gaan kijken.
Wat was het toch moeilijk om onze meid vandaag niet te mogen aanraken. Frans heeft toch stiekem een paar kleine kusjes gegeven. Ik ben behoorlijk verkouden, dus ik blijf een beetje uit de buurt, dus geeft Frans voor mij kusjes aan Jelka 🙂
Ik troost mij met de gedachte dat we tijdens deze momenten dat we Jelka met rust moeten laten zelf ook wat rust moeten gaan nemen zodat we later meer energie hebben voor de momenten dat we meer bij haar mogen zijn. Dan gaan we het flink inhalen.
Hoe komen we deze dagen door? We weten het ook niet, we leven letterlijk bij de dag, van dag tot dag… We hebben gewoon geen andere keuze. En zo zijn we dus alweer bijna een week verder. Hoe lang nog? Geen idee. Hoe houden we het vol? Geen idee.
We knokken samen met onze meid mee!!
Sterkte in deze zware en toch aan de andere kant ook een mooie tijd.
Ja het is zo moeilijk om je kind even niet mogen te aanraken..hoe gaat met Frans nu? Mijn duimen gaat ook ff rusten van lang duimen. Hou jullie taai!!!!
Liefs Dani
Wanneer ik jullie verhaal lees, komt er maar een gedachte boven: wat doen jullie het allemaal toch geweldig, in deze moeilijke, onzekere tijd. Jelka is een kanjer, knokt zich al mooi door de eerste week heen.
Gertie en Frans heel veel sterkte de komende dagen (of jullie moeten wachten of het spannende moment van de operatie is daar). Ik leef met jullie mee en hou samen met jullie de positieve gedachte vast dat het met Jelka allemaal goed komt. Een dikke knuffel voor Roos. Groetjes Marie-José
hopelijk hebben jullie aan jullie zelf even kunnen denken..want ook geestelijk is dit zwaar. En Frans met zijn pootje? Ja dat valt niet mee om niet even je kleine meisje niet even aan te raken. Maar voor haar bestwil hebben jullie heel veel over. Deze dagen zijn zwaar, als eerst de operatie ook maar weer achter de rug is…zooo klein en al zoveel meemaken. Maar als ze hierdoor komt dan is dat weer een stapje verder.
Wij leven mee, want mensen om je heen te weten sterkt jullie vast ook heel erg. Alhoewel wij er niet zijn, zijn we in gedachten iedere dag bij jullie allemaal.
Sterkte met alles…..bijna 1 week is Jelka, wat gaat het snel.
Groetjes van ons hoor.
Lieve samen. Jelka al een weekje en de operatie komt dichtbij. Nog even gertie en frans dan mag je jelka wel knuffelen.en zee herkent jullie al. Wat een fantastische ouders vind ik jullie in het steunen van Jelka. Heel veel liefs monique
WE KNOKKEN MET JULLIE MÉÉ…..
Grote bewondering voor jullie hoe jullie ermee omgaat.
Smak smak smak
Lieve Gertie en Frans ,jullie zijn zo sterk samen .
Zorgzame fam. om jullie heen het gaat lukken !!!
Blijf positief ,ik denk aan jullie.
Groetjes Mien.
Hallo gertie en frans al een week verder. Denk ineens Veel aan jullie 4.keihard aan het werk voor het gezin. Konden we maar wat overnemen. Je kunt meer dan je van te voren weet. Maar kracht kost het. En dat hebben jullie heel Veel. Dat blijkt. Veel liefs monique bart
Wat fijn om te lezen dat het beter gaat met jullie lief dochtertje. Denken aan jullie x