Voor het weekend kregen we al te horen dat we dinsdag naar Tilburg konden. Daar waren we blij mee natuurlijk, eindelijk naar huis!! Maandagochtend zei de verpleegkundige tegen ons dat we dinsdag om 11 u konden gaan. Spannend!! Maar 5 minuten later belde de dokter dat ze dit toch niet op tijd geregeld kregen. En dat het woensdag 13.00 uur werd. Balen!! Maar ach ja, een dagje langer maakte ook niet meer uit. Dus wij gisteren om 13.00 helemaal klaar en wachten op de ambulance, leek lang te duren!!! Maar om half 2 kwamen ze en konden we gaan!! Jelka’s 1e keer met de ambulance! Heel spannend, maar ze sliep de hele rit gewoon lekker door, dus het was voor mij spannender! Frans ging met onze eigen auto met al onze spulletjes naar huis.

Rond 4 uur was Jelka dus in het Twee Steden Ziekenhuis! Een heel eind dichterbij thuis, maar nog niet thuis! Het was wel weer even enorm wennen om weer ergens anders te zijn. Opnieuw kennis maken met iedereen en zo.

Toen we ’s avonds naar huis gingen, was het weer even heel erg moeilijk om Jelka in weer een vreemde omgeving achter te laten en over te laten aan de goede zorgen van de verpleegkundigen. Hoe graag wil je haar zelf ook mee naar huis nemen als je naar huis gaat!!

Toen we thuis kwamen, zagen we ballonnen aan de deur en een geboortebord van Jelka. Dat was wel heel mooi maar ook heel moeilijk, na 2 maanden eindelijk weer lekker thuis!! Het leek wel of op dat moment ineens alle emoties van de afgelopen weken los kwam. Ik brak, ik kon alleen maar heel erg verdrietig zijn ondanks de blijdschap dat we naar huis konden.
Ik dacht dat Frans ’s morgens die ballonen en het geboortebord op had gehangen. Maar binnen bleek anders… Mooie bloemen op tafel met een uitgebreid verslag van wat er de afgelopen weken in ons huis is gebeurd. Ik had wel gedacht dat iemand ballonnen of slingers zou ophangen, maar dit nooit verwacht: een heleboel lieve mensen hebben bijgedragen en geholpen om boven de slaapkamers voor Roos en Jelka te maken! Roos sliep voor de geboorte van Jelka nog in een babykamer. Nu is de babykamer klaargemaakt voor Jelka. En een compleet nieuwe kinderkamer voor Roos gemaakt! Echt hartstikke mooi allemaal en vooral enorm lief van iedereen!!!! Wij hadden het voor de geboorte van Jelka gewoon nog helemaal niet klaargemaakt, want we wisten nog niet welke kant het op zou gaan, we waren vol hoop, maar tegelijkertijd ook vol vrees.
Lieve mensen, ontzettend bedankt voor alles wat jullie gedaan hebben!! Ik heb de hele avond alleen maar zitten huilen, en dat is niet omdat ik het niet mooi vond! 🙂 Frans snapte niet waarom ik zo verdrietig was, haha….

Heel heel sterk en heel heel dapper heeft Jelka zich overal doorheen gevochten. En nu wacht er een mooie babykamer op haar, reden te meer om heel gauw thuis te mogen komen!!
In TweeSteden zeggen ze dat Jelka er heel goed uit ziet. Dat klopt, ze ziet er helemaal niet ziek uit, ze moet alleen wel enorm hard werken voor haar ademhaling. Vergelijk het maar met een sporter, zo werkt Jelka zich de hele dag door, dat is heel zwaar voor zo’n babytje. En dan ook nog moeten drinken? Dat is nog veel zwaarder, echt topsport, vandaar ook dat ze tot vandaag nog niet kan drinken. Wordt wel langzaamaan aan gewerkt, er wordt nu geoefend met een speentje en met onze pinkjes.

Allereerst wordt nu het allerlaatste beetje zuurstof (25%) dat ze nu nog krijgt afgebouwd naar 21% en daarna mag ze het helemaal zonder zuurstof gaan proberen, ze verwachten dat dit volgende week gebeurt. Als dit goed gaat mag ze op korte termijn naar huis. Wel met sonde. En dan thuis verder oefenen en opbouwen met leren drinken. Hoe jammer is het absoluut in deze situatie dat wij, beide ouders van Jelka, niet kunnen horen want je moet in sommige gevallen gaan luisteren of de sonde nog goed in de maag zit en dat kunnen wij niet. TweeSteden is momenteel bezig met thuiszorg of andere instanties om te kijken of geregeld kan worden dat zij 24 u per dag door ons bereikbaar zijn. Want onnodig langer in het ziekenhuis blijven? Geen sprake van!!