We hebben al met al 3 heel vervelende en spannende dagen gehad, gelukkig kunnen we momenteel weer even rustig adem halen. Maar we moeten de goede hoop blijven vasthouden dat alles verder goed verloopt, dus niet te vroeg juichen.<\/p>\n
Eergisteren kon ECMO helaas nog niet afgebouwd worden omdat het nog helemaal niet zo goed ging met Jelka. Ze ging eigenlijk eerder achteruit dan vooruit. Haar buikje zwol heel erg op, ze werd steeds boller en boller, dat was eigenlijk wel heel naar om te zien. Ze hebben een foto gemaakt van haar buikje en longen. Ze zagen op de foto dat ze helemaal vol met vocht zat. Haar rechterlong zat helaas ook weer behoorlijk dichtgedrukt door al dat vocht. Dat kon zo echt niet verder, dit zou haar einde betekenen, de doktoren stonden met hun rug tegen de muur: Ze konden op dat moment maar 1 ding doen: weer opnieuw opereren om al dat vocht weg te halen, anders zou Jelka het niet redden. Dus helaas moest ze weer met spoed onder het mes. Het was een zeer risicovolle operatie vanwege grote kans op bloedingen. Haar bloed is namelijk vanwege het ECMO apparaat heel dun, door bloedverdunners. Maar ze konden niet anders dan opereren.
\nVol spanning wachtten we weer tijdens de operatie. Ze belden dat ze klaar waren en we wisten niet hoe snel we naar het ziekenhuis moesten komen.<\/p>\n
Jelka heeft de operatie goed doorstaan. Haar borstkas en buikje zat blijkbaar helemaal vol met bloed, dit hebben ze allemaal weggehaald. Het zag er behoorlijk slecht uit, ze had op meerdere plekken bloedingen in haar lichaam, ze weten niet of ze weer vol zou gaan lopen met bloed. Daarentegen was haar rechterlong na de operatie weer goed open en zat vol lucht. Dat is wel een beetje hoopvol. Het zag er dus slecht uit, maar de hoop was nog niet opgegeven. Het was even heel moeilijk voor ons om de hoop vast te blijven houden, we wisten het gewoon even niet meer.<\/p>\n
Ze moest daarna wel zo snel mogelijk van ECMO af, omdat het bloeden dan zou stoppen. Ze had ook een kleine hersenbloeding, maar waarschijnlijk nog niet zodanig dat het gevolgen zou hebben. Maar ECMO moest nog afgebouwd gaan worden. We zagen het behoorlijk somber in. Maar wat waren wij en de doktoren gisteren erg verrast dat het razendsnel afgebouwd kon worden binnen een halve dag. Om 2 uur kregen we bericht dat de dokter ons wou spreken. Gistermiddag gingen ze ECMO eraf halen. En toen begon het wachten weer… Dat waren ellendig lange uren. Hoe langer,hoe spannender…. Pfffffft…<\/p>\n
Toen kwam eindelijk het bericht dat ze klaar waren. Weer gingen we zo snel mogelijk naar Jelka toe. En jawel hoor, daar lag onze lieve dappere meid stabiel aan de beademing zonder ECMO! Wat waren we opgelucht en blij. Het leek wel een wonder! Ze heeft vele beschermengelen om zich heen. <\/p>\n
We konden afgelopen nacht eindelijk weer een beetje goed slapen en vanochtend kregen we bericht dat Jelka de nacht ook stabiel doorgekomen was. Straks gaan we weer bij haar kijken hoe het met haar gaat en horen wat de verwachtingen verder zijn en hoe het er nu allemaal uit ziet. We zijn weer erg hoopvol, maar de kaarsjes blijven branden!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
We hebben al met al 3 heel vervelende en spannende dagen gehad, gelukkig kunnen we momenteel weer even rustig adem halen. Maar we moeten de goede hoop blijven vasthouden dat alles verder goed verloopt, dus niet te vroeg juichen. Eergisteren … Lees verder